Zapis na płycie gramofonowej jest wykonywany za pomocą igły żłobiącej w materiale rowek zawierający zmodulowany sygnał akustyczny. Modulacja jest bezpośrednim odbiciem fali akustycznej co oznacza, że kształtem rowek przypomina przebieg sygnału, który został w nim zapisany. Poza długością fali (częstotliwość sygnału) mamy w nim do czynienia z jego amplitudą czyli mówiąc potocznie poziomem głośności jaki został zapisany i z jakim będzie on następnie odtworzony przez wkładkę. To właśnie amplituda sygnału decyduje o gęstości upakowania rowków a co za tym idzie ma wpływ na czas trwania materiału jaki może być zapisany na płycie. Im głośniejsze nagranie tym mocniej wychyla się rylec zapisujący dźwięk sprawiając, że rowek zajmuje większą przestrzeń na powierzchni płyty.
Pierwotnie gęstość rowków była ustawiania na sztywno i zależała właśnie od poziomu sygnału jaki był zapisywany, co sprawiało, że jeśli zapisany materiał miał duże różnice w poziomie sygnału znaczna część powierzchni płyty nie była właściwie wykorzystana. Rozstaw rowków ustawiano na najgłośniejszy fragment materiału tak by przy zapisie zachować pomiędzy nimi bezpieczną odległość. Kiedy amplituda spadała (cichszy fragment) szerokość ścieżki zajmowanej przez rowek znacząco się zmniejszała pozostawiając pomiędzy nimi wolne przestrzenie w rytej spirali. Taka metoda sprawiała, że możliwy czas zapisu na płycie był mocno ograniczony, szczególnie w przypadku bardzo głośnych nagrań. Rozwiązaniem tego problemu stało się zastosowanie zapisu ze zmienną gęstością rowków (variable pitch). Jest to technika, która polega na analizie zapisywanego sygnału pod względem jego amplitudy i płynnym dostosowaniu rozstawu pomiędzy ścieżkami. W tym celu w trakcie przesyłania sygnału do maszyny nacinającej płytę wykorzystuje się dodatkową głowicę, która przekazuje informacje o poziomie dźwięku do specjalnego obwodu zarządzającego przesuwem głowicy. Ten w zależności od amplitudy zagęszcza bądź rozrzedza rozłożenie ścieżek. Dzięki tej technologii można bez problemu zapisać na jednej stronie płyty ponad dwadzieścia minut materiału, a zdarzają się przypadki gdy bez strat jakości uzyskano czasy na poziomie ponad 30 minut ! Takie sytuacje mają najczęściej miejsce w przypadku muzyki klasycznej gdzie często cały utwór posiada małą amplitudę sygnału.